TORUS
Jeśli połączenie śrubowe ma utrzymać stały docisk mimo drgań, osiadania elementów albo zmian temperatury, same zwykłe podkładki często nie wystarczą. Szukając rozwiązań takich jak sprężyny talerzowe, najlepiej od razu ocenić wymaganą siłę osiową, ugięcie i warunki pracy, bo to one decydują o tym, czy połączenie będzie stabilne także przy obciążeniu dynamicznym. Stożkowa forma pozwala uzyskać dużą siłę sprężystą przy niewielkiej przestrzeni zabudowy, a to ma znaczenie w maszynach, obrabiarkach i układach łożyskowych.
Dla służb utrzymania ruchu i działów zakupów z Katowic oraz całego Śląska liczy się nie tylko dostępność elementu, ale też trafny dobór do rzeczywistych naprężeń i środowiska pracy. Zbyt miękka sprężyna nie utrzyma docisku, a zbyt sztywna nie zapewni potrzebnego skoku roboczego. W efekcie pojawia się luz w łożyskach, nierówny nacisk przy mocowaniu elementów maszyn albo przyspieszone zużycie połączenia śrubowego. Dlatego w tej kategorii liczą się nie tylko wymiary, lecz także materiał, odporność na korozję oraz to, czy element pracuje pojedynczo, czy w pakiecie. Oferta obejmuje sprzedaż detaliczną i hurtową, co ułatwia zaopatrzenie zarówno serwisu, jak i produkcji.
Przy wyborze warto sprawdzić kilka parametrów:
Sprężyny talerzowe to pierścienie stożkowe z otworem w środku, zaliczane do grupy podkładek sprężystych talerzowych. Od zwykłych podkładek sprężystych różnią się większą nośnością przy małym ugięciu, dlatego skuteczniej utrzymują stałą siłę docisku i lepiej pracują przy obciążeniach osiowych statycznych oraz dynamicznych. Dobór zaczyna się od wymaganej siły osiowej, dostępnego skoku i środowiska pracy, a dopiero potem od samej średnicy.
Ich działanie opiera się na kontrolowanym ugięciu stożkowego pierścienia. Pod obciążeniem element spłaszcza się w kierunku osiowym, magazynuje energię sprężystą i oddaje ją wtedy, gdy połączenie ma tendencję do utraty napięcia wstępnego. To właśnie dlatego sprężyny talerzowe do mocowania elementów maszyn oraz sprężyny talerzowe do kompensacji luzu w łożyskach pomagają ograniczyć spadek docisku wywołany drganiami, osiadaniem części czy zmianą temperatury. W praktyce poprawiają stabilność mocowania elementów obrabiarek i wspierają systemy zawieszenia kotłów, gdzie liczy się przewidywalna praca pod dużym obciążeniem.
Materiał dobiera się do środowiska pracy, a nie tylko do samej średnicy. Stal sprężynowa po obróbce cieplnej daje wysoką nośność i korzystną charakterystykę wytrzymałościową sprężyn talerzowych. Ogranicza to ryzyko trwałych odkształceń przy wysokich obciążeniach. W środowiskach wilgotnych lub narażonych na korozję lepiej sprawdzają się elementy odporne na korozję, zwykle wykonywane ze stali nierdzewnej. To ważne tam, gdzie wymagana jest wysoka trwałość zmęczeniowa i tysiące cykli obciążenia bez utraty sprężystości. Przy porównywaniu ofert warto odnieść wymiary, tolerancje i zakres pracy do normy DIN EN 16983, bo ułatwia ona techniczne porównanie elementów.
Pojedyncza sprężyna nie zawsze wystarcza. Pakiety sprężyn talerzowych pozwalają zmienić zależność między siłą a ugięciem bez zwiększania miejsca montażu. Układ równoległy zwiększa możliwą siłę docisku przy zbliżonym ugięciu, a układ szeregowy zwiększa ugięcie robocze przy podobnej sile. Nie powinno się jednak łączyć przypadkowych wymiarów w jednym pakiecie, bo zmienia to rozkład naprężeń i utrudnia przewidywanie pracy całego zestawu.
Jeżeli element ma pracować w połączeniu śrubowym przez długi czas, nie warto wybierać go wyłącznie na podstawie średnicy otworu. Dopiero zestawienie geometrii, materiału, przewidywanego obciążenia i warunków pracy pokazuje, które sprężyny talerzowe będą właściwe jako akcesoria montażowe w danej maszynie lub instalacji.
Copyright Fundacja Torus S.C. A.B. Krzyżowski